ต่อด้วยเจ้าspite หมาจิตชอบกินทิชชูและน้ำยาหล่อเย็นรถ หน้ามันจะงงงวยตลอดเวลา ตัวนี้สถิตอยู่ร้านกาแฟพี่เต้ แถวซอยวัดเสมียน

ต่อด้วยนำโชค แมวข้างบ้าน แต่ชอบแอบมานอนบ้านเรา ตอนนี้ป่วยตายไปแล้ว น่าสงสารจัง

ตัวนี้ไม่มีชื่อ แต่เจอที่รีสอร์ทที่นครนายก น่าจะเรียกมันว่าโชคดี เพราะมันได้รับอานิสสงค์จากพวกเรา อิ่มตลอดเลย

นี่คือ..โมโม้ หมาบ้านพี่โก้ค่ะ บ๊องแบ๊วสงบเสงี่ยมเจียมตัว น่ารักอะ แต่ตัวเหม็นไปหน่อยนะโมโม้...

สองตัวสุดท้ายนี่คือเจ้าภักดีกะเจ้าแซมค่ะ อยู่บ้านคุณพ่อพี่โก้ที่หัวหิน ขี้อ้อนมากๆ น่าฟัดนะ แต่รอให้มันอาบน้ำก่อน แล้วจะฟัด อิๆ

ขอเก็บภาพกับเจ้าภักดีหน่อย

เอาไว้มีบ้านที่อำนวยต่อการเลี้ยงสัตว์ จะขอเลี้ยงทั้งหมาทั้งแมวเลย คอยดู...

เริ่มจากวันเสาร์ พี่โก้พาไปกินที่ร้านราเมงเต้สีลม...บะหมี่เค้าอร่อยจิงๆ กินซะเกลี้ยงไม่มีเหลือเลย กินกันจนลืมถ่ายภาพอาหารหน้าตาดีๆมาลงblog ซะง้าน 

มีแต่รูปเจ้ามือมาโชว์อะ อิๆ

ต่อด้วยวันนี้ มื้อเช้าน้องสาวพี่โก้พาไปเลี้ยง13เหรียญ กินสเตคเนื้อจนเอียนเลย..ตกเย็นลุงโก้ไปหาพี่โอ๊ตที่บ้านก็พากันไปกินร้านอาหารริมคลองบางกอกน้อย บรรยากาศใช้ได้เลย แต่อาหารก็กลางๆอะ กินแบบชิลๆ ไม่คิดมากก็โอเคนะ

บรรยากาศริมคลองบางกอกน้อย

ที่นั่งเมื่อยก้นไปนิดนึง แต่ก็โอเคพอทนได้ (เสื้อพี่โก้ตัวนี้ ทีหลังอย่าใส่มาเดินกะช้านได้มะเนี่ย..)

หะโอ๋มาแว้ววว… หลังจากห่างหายการอัพดูดสเปซไปนานร่วม 2 เดือน วันนี้มีภาพสวยๆมาอวดอีกแล้วจ้า...

ช่วงเวลาที่ห่างหายไปนั้น เกิดอะไร(ดีๆ)ขึ้นในชีวิตมากมาย หลังจากหม่นหมองประคองอารมณ์มานานนนนน...  แต่ก็ไม่รู้ว่าเราจะมีช่วงเวลาดีๆแบบนี้อีกนานแค่ไหน....เพราะเรื่องราวที่ผ่านๆมา..มันทำให้ปลงซะละ..รู้แค่ว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด..ก็พอ

                พร่ำอยู่นาน..เริ่มเปิด gallery แสดงภาพที่ไปเที่ยวมาหมาดๆให้ชมกันเลยดีกว่าค่ะ

ทริปนี้ ขอตั้งชื่อว่า “ทริปโหด..มันส์..ฮา..ลุง(โอ๊ต)-ป้า(แจค) พาเที่ยวกาญจน์” ละกันนะ อิๆๆ แต่ขอบอกว่า เป็นทริปที่สนุกค่ะ เพราะปกติ ไปแค่เปลี่ยนที่กินเหล้า+เล่นไพ่ แต่ทริปนี้ ข้าพเจ้าไร้แอลกอฮอล์...(แค่จิบเบียร์ของพี่เค้าไป 1 แก้วเอง คริๆ)  เป็นทริปแห่งความประทับใจทริปนึงเลย...

                เราเริ่มต้นเดินทางตั้งแต่ 7.00 น. ค่ะไปรวมตัวกันที่บ้านป๋าโอ๊ตโตะ แล้วแวะกินข้าวกันก่อนออกจากกรุงเทพ..(จำไม่ได้ว่ากินที่ไหนอะ  แฮะๆ)

แวะกินเกาเหลาเลือดหมูรองท้องกันซะหน่อย...

โฉมหน้าป๋าโอ๊ตโตะ...ไกด์กิติมศักดิ์ของงานนี้

นี่เป็นแพที่เราต้องเอารถข้ามไปด้วยค่ะ

 ชื่นชมกับทิวทัศน์และเก็บภาพระหว่างข้ามแพ...

สภาพถนน...

สภาพรถ...

ถึงแว้ววว...น้ำตกห้วยแม่ขมิ้นนนน... 

       น้ำตกที่นี่มีหลายชั้นค่ะ พี่โอ๊ตพยายาม present ว่า แต่ละชั้นมันจะคล้องจองกัน ..ดูเฮียแกจะภูมิใจกับชื่อน้ำตก พยายามจับมันมาคล้องมาจองกันให้ได้เลย.. 55 โอ๋โจ๋จำไม่ได้แล้วว่ามันมีอะไรบ้าง ใครรู้ก็บอกทีเน้อ...

ที่นี่ น่าจะมีไฮไลท์อยู่ที่ชั้น 4 ชั้นเดียวค่ะ เพราะดูแล้วสวยสุดประทับใจสุด..ถึงขนาดลุงโอ๊ตโตะอดใจไม่ไหว..เสี่ยงตายลงไปยืนให้ป้าแจคถ่ายภาพ..อย่างที่เห็น..

นับถือในไอเดียและความกล้าจิงๆค่ะ

 ทั้งเพื่อนทั้งแควน..ลุ้นกันตัวโก่ง

ปฏิบัติภาระกิจหลัก...คือถ่ายภาพ...

        หลังจากหอบแห๊กๆขึ้นมาจากน้ำตกห้วยแม่ขมิ้น..ก็กินเวลาไปราวๆ 4 - 5 โมงแล้วค่ะ งานนี้เราเลยต้องรีบเข้าที่พัก เพราะระยะทางอีกไกลโข..กว่าจะออกถึงผึ้งหวานรีสอร์ทแควน้อย....ที่นี่ ไกด์ของเรามีโปรแกรมดูฝนดาวตกด้วยค่ะ แต่ปรากฎว่าคืนนั้น ท้องฟ้าปิดมีเมฆมาก..ไกด์ของเราเลยเห็นแค่ 1 ดวง....

       เช้าวันต่อมา เรามีกิจกรรม adventure คือการปีนหน้าผาจำลองในรีสอร์ทค่ะ ที่นี่คิดค่าบริการ 3 ครั้ง 100 บาทต่อคนเอง ดูน่าสนุกดี เพราะทั้งพี่โอ๊ตและพี่โก้ดูจะenjoy ... เรามีหนังตัวอย่างให้ชมเล็กๆน้อยๆค่ะ

Oat said : "นี่..koko เราไปปีนหน้าผา Blokeback กันเถอะตัวเอง...เดี๋ยวเค้าจะขึ้นไปรอก่อน..รีบตามไปล่ะ"

KoKo said : "จ้ะ..ที่รักก"

Koko said : "เค้าขึ้นมาเพิ่งถึง ตัวเองจะหนีเค้าไปหนายยยอะ.."

Koko Said : "โอ๊ตโตะอะ..หนีเค้าลงมาก่อน เด๋วป๊ะเหนี่ยวววเลย!!"

หุๆๆ มีหนังให้ชมคั่นเวลากันเล็กน้อย....ไม่ว่ากันนะคะ จำเลยทั้ง 2 อิๆๆ

อยากปีนมั้งอะ..แต่สังขารและน้ำหนักไม่อำนวย...

หลังจากนั้นเราก็ตระเวนถ่ายภาพกันตามระเบียบบบ....

หลังจากเก็บภาพกันพอเป็นพิธี ก็ต้องรีบเก็บข้าวของเพื่อเดินทางไปยังน้ำตกเอราวัณ...งานนี้ ขอบอกว่าโหดดดด...

                เกิดมาไม่เคยได้ดื่มด่ำกับน้ำตกขนาดนี้เลย ...ไม่รู้เดินไปได้ไง ขึ้นไปถึงชั้นที่ 7...ปวดกลับมาปวดน่องไปหลายวันเลยค๊าบพี่น้องค๊าบบบ แต่พอขึ้นถึงแล้วได้ลงเล่นน้ำตกขอบอกว่าหายเหนื่อยค่ะ นี่ขนาดน้ำยังไม่เยอะเท่าไหร่ยังสวยเลย...

อันนี้น่าจะเป็นชั้นที่5นะ ถ้าจำไม่ผิด...

นี่ไง...ชั้น 7 ....น้ำเย็นเจี๊ยบบบบบ....

ชุ่มช่ำกันทุกคน..ยกเว้นพี่แจ๊คที่ดันกลัวหนาวว...เสียดายมากๆเลยป้า....

      ทริปนี้จบลงที่น้ำตกเอราวัณก่อนจะมุ่งหน้ากลับกรุงเทพฯเพื่อไปนั่งกินกุ้งกะทะกันต่อ...

              งานนี้ต้องขอขอบคุณพี่โอ๊ตกะพี่แจคที่กำลังเห่อกล้องใหม่ ขยันเก็บภาพสวยๆมาให้ ทริปนี้เราเลยมีภาพเยอะก่าใครเลย แถมได้เที่ยวแบบบุกป่าฝ่าดง...เอาไว้โอ๋โจ๋ฟิตร่างกายแล้วจะร่วมแจมในทริปต่อๆไปของป๋าโอ๊ตนะคะ

จบการรายงานภาพแต่เพียงเท่านี้จ้า....

เนื่องจากข้าพเจ้าย้ายงาน.ช่วงนี้ก็เลยวุ่นๆ ไม่มีปัญญาอู้งานมาอัพspace กันได้บ่อยๆเหมือนเดิมอีกแล้ว..คริๆๆๆ

เราเริ่มเดินทางกันตั้งแต่เย็นวันที่ 9 ก.พ. เครื่องบินไปถึงประมาณ 5 โมงเย็น แต่กว่าจะได้ขึ้นเรือก็ปาเข้าไป 4 - 5 ทุ่มคับผม... อ้อ ลืมบอกไป..ทริปนี้ก็เป็นทริปคนป่วย เพราะกว่า 80% ของคนในกลุ่มเราป่วยหมดคับพี่น้อง..ไอกะด๊อกกะแด๊ก ฟึดฟัดๆกันตั้งแต่ยังไม่ลงเรือ..รวมทั้งข้าพเจ้าด้วย..เลยต้องพึ่งยาระบายโพรงหูโพรงจมูกกันเป็นการใหญ่ก่อนจะลงน้ำ... มิเช่นนั้นพอลงสู้ใต้ทะเล เราจะเคลียร์หูไม่ได้..ซึ่งก็อันตรายพอสมควร..

เริงร่า..บนสายการบินนกแอร์..

ครั้งนี้เราเดินทางและพักกันในเรือ Malee West ..ขอบอกว่า แม้เรือจะไม่กว้างขวางเท่า Dive Master 1 ที่เคยไปและประทับใจก่อนเกิดสึนามิ แต่อาหารการกิน..ความสะดวกสบาย และอัธยาศรัยของStaff ทุกคนในเรือ ทำให้พวกเราประทับใจกันมากเช่นกันค่ะ.. บรรยากาศภายในเรือ.

เราเริ่มดำน้ำกันตั้งแต่สายๆวันที่ 10 ดำผุด..ดำว่าย กันอยู่วันละ 3-4 dive ..กิจกรรมหลักๆของพวกเราคือ..ดำน้ำ...กินข้าว...นอน..ดำน้ำ..กินข้าว..นอน..และดำน้ำ..กินเหล้า..นอน.. แต่.. งานนี้โอ๋โจ๋ไม่ได้ดื่มเลยค่ะ เพราะป่วย เลยต้องเจียมตัวนิดส์นึง คิดอยู่เสมอว่า ดำน้ำก็เอาชีวิตให้รอดก่อนเถอะ..อย่าเมาเล้ยยย..อิๆๆ

ปลาสิงโต..ถ่ายตอนNight diveที่เกาะไหนจำไม่ได้ เพราะโอ๋ไม่ได้ถ่ายเอง..แถมdive นี้โอ๋โจ๋โดดไม่ยอมดำซะงั้น..อิๆๆ 

รูปนี้ได้feel ดี แม้จะไม่ค่อยเห็นปลา..อิๆ 

ปลาวัว..ดุแสดดด

ทริปนี้ ไม่ค่อยเห็นสัตว์ใหญ่ๆให้ตื่นเต้นกันเท่าหร่าย.. เลยมีแต่รูปข้าพเจ้ามาฝากตามเคย.. คริๆๆ ติดตามชมภาพ(ปลา)สวยๆได้ที่album นะจ๊ะ..

ห่างหายจากการอัพเดทสเปซไปเนิ่นนาน เนื่องจากช่วงที่ผ่านมา เกิดพายุทอร์นาโดถล่มในแผนก..โอ๋โจ๋เลยต้องทำงานหัวปั่น...ไม่มีเวลาอู้งานมาอัพฯเรื่องราวให้เพื่อนๆรับทราบกัน..

วันนี้เราเอาใจปะป๊าด้วยการพาไปกินร้านป.กุ้งเผา ถนนราชพฤกษ์ หลายคนคงม่ายรู้จักถนนนี้..มิช่ายแดนสนธยาแต่อย่างใด..แต่มันเป็นชื่อถนนตัดใหม่..อยู่ฝั่งธนปู้นนน..  บรรยากาศธรรมดาอะ ยุงเยอะด้วย ...แต่อาหารอร่อยใช้ได้เลย

แต่แล้วเราก็หาสำนึกไม่..สั่งปลาแรดเผาเกลือ...ต่อด้วย...ปูนิ่มผัดผงกะหรี่...และต้มยำโป๊ะแตก... ชื่ออาหารแต่ละอย่าง ไม่ค่อยไกลตัวเลย อิๆๆ

เอ่อ...จิงๆ อาหารมันน่ากินมากเลยง่ะ แต่โอ๋โจ๋อดใจถ่ายก่อนรับปประทานไม่หวายยย..เลยเหลือแตกซากกกมาให้ยลลล..

อาหารอร่อยดีนะ ยังติดใจปูนิ่มอยู่เลย ไว้วันหลังต้องไปลองชิมอีก..แต่ร้านนี้ควรปรับปรุงเรื่องนักร้องนิดส์นึง... เสียงเหมือนคนเมาเลยอะ อิๆ ...

และแล้วก็ถึงเวลาถ่ายภาพ... อวดโฉมหน้าเจ้ามือกันหน่อยยยย.. หล่อแสดดดด พี่ตู...

ป๊ะป๋า..กะอ้นจ้น...

โอ๋โจ๋ขอถ่ายคู่ป๊ะป๋าบ้าง.. เอ่อ..ว่าแต่ไมคุณพ่อหน้าตาละม้ายคุณสนธิเค้าซะงั้น..อินเทรนเหมียนกัลนิพ่อเรา..แป่ววว

อ๊ะๆๆ กัวเด็ดแม่จะน้อยจายย.. ต้องถ่ายกะเด็ดแม่บ้าง...

อ้นจ้นขอถ่ายกะมามี้บ้าง..ขี้อิจฉาเจงๆ

แหม... ครอบครัวนี้มีแต่คนหน้าตาดี อิๆๆ

ว่าแล้วก็Happy ending คร้าบสำหรับวันพ่อปีนี้.. เห็นพ่อยิ้มแย้มเวลาลูกๆพร้อมหน้าพร้อมตาตี่ๆแล้วมีฟามสุขจาง...รักพ่อก๊าบบบ..

จบข่าว...

ป้าแอบกระซิบมาว่า กะให้หมอเอาเนื้องอกส่วนเกินขนาด 6 ซ.ม. ไปใส่ในส่วนที่ขาด.. แต่คุณหมอไม่ยอมทำให้ครับ บอกให้ไปศัลยกรรมเอาเองวันหลัง อิๆ

 หลังจากเยี่ยมป้ากันพอเป็นพิธี...ก็ไปหาของกินกันตามแผนการที่วางไว้ หึๆๆๆๆ